Sahur

malum, havalar çok sıcak olduğundan odamda uyumayı çoktan bıraktım. salonun balkona açılan kapılarını sonuna kadar açıp karşısına yer yatağını serip uyuyabiliyorum ancak. dün de öyle yaptım, yorgun geçen bir günün ardından yatağımı hazırlayıp başımı yastığa koydum ve sabaha kadar güzelce uyku çekmek için gözlerimi kapattım. artık boyut değiştirmiştim, rüyadaydım.

bir vakit sonra uykuda kulağıma tak tak tak tak diye sesler gelmeye başladı. uyanır gibi oldum, yavaş yavaş gözlerimi açtım.
ses gelmeye devam ediyordu, hem de çok yakından. evet rüya değildi. irkildim o an, noluyor lan dedim kendi kendime. arkaya bakmaya korkuyorum, hemen arkamda bir şey var ve elindeki başka bir şeyle sesler çıkarıyor. o an aklımdan tüm korku filmleri, tüm duyduğum korku hikayeleri, şehir efsanelerinin hepsi geldi geçti, bildiğim, duyduğum, gördüğüm tüm yaratıkların hepsinin tek tek arkada olabilitesini düşündüm. vücuda hafif titreme gelmeye başladı.

sonunda tüm cesaretimi toplayıp kafamı yukarıya doğru kaldırdım ve arkama dönüp amerikan mutfağı olan salonun mutfak kısmındaki manzarayla karşı karşıya kaldım : ev arkadaşım elinde kocaman bir bıcak, kafası öne doğru eğilmiş, saçları yüzüne dökülerek soğan doğruyor. yavaş ve ritmik bir şekilde, su damlar gibi : tak tak tak...

len noluyor dedim, kalktım saate bakmak için telefonu aldım ve saat 3:15'i gösteriyordu. yerimden kalkıp telefonu aldığım anda bile tepki vermeyen arkadaş aynı hızla soğan doğramaya devam ediyordu.

ya gece saat üçte sokakta ip atlayan kız çocuğu görmek nasılsa, yemin ederim o çocuğu görmüş kadar oldum.

"sıçtık" dedim kendi kendime. kızın daha önce uyurgezerliği olduğunu biliyordum. acaba yine mi başladı diye düşünüyorum bir taraftan, diğer taraftan sesimi bile çıkaramıyorum. elinde kocaman bıcak var, o an düşmanı falan gibi görür beni, soğan yerine beni doğrar anasını satayım.

neyse yine topladım geri kalabilen tüm cesaret kırıntılarımı ve "kız manyak mısın ne yapıyorsun orda bu saatte?" diyebildim.

soğan doğramaya devam eden ve cevap verirken bile kafasını kaldırmayan arkadaştan cevap geldi hemen uykulu bir ses tonuyla: "sahur var, gözleme yapıyorum."